Beste bezoeker,

Laat je stem horen!
De afgelopen dagen waren voor ons zeer hectisch.
Gisteravond (13-11-2014) bereikte dat een climax, waarbij onze collega's in de PvdA-fractie op voordracht van de fractietop hebben besloten dat er geen mogelijkheid meer was om samen te werken en hebben ze ons uit de fractie gezet. Dat vinden wij jammer, dat doet pijn en dat vinden wij oneerlijk. Wij hebben tot het laatste moment de fractie proberen te overtuigen dat een verklaring van onze zijde niet ten koste mag gaan van onze geloofwaardigheid. Volledige steun uitspreken voor het integratiebeleid van Minister Asscher betekende feitelijk dat wij moesten schikken en dat wij daarmee monddood zouden worden gemaakt. Zoals ook uit de vele steunbetuigingen die wij krijgen blijkt, betekent dat dat wij dat kritische geluid van veel mensen, waaronder ook teleurgestelde PvdA-kiezers met welke achtergrond dan ook, niet zouden mogen vertolken.


Voor ons staat voorop dat datgene wat gebeurd is, niets afdoet aan onze idealen en drijfveren om te werken aan een samenleving waarin iedereen wordt geaccepteerd en in vrijheid kan leven. Want vrijheid, rechtvaardigheid, solidariteit, duurzaamheid en rechtvaardigheid zouden de idealen van de PvdA zijn. We vinden nog steeds dat dat die idealen vertolkt moeten worden in het geluid van een volkspartij als de PvdA, maar constateren dat de partijtop democratisch gekozen Kamerleden dwingt om daar steeds verder van af te raken en soms zelfs die idealen verloochent. Zo zijn Desire Bonis vanwege het beleid in het Israel-Palestina conflict en Myrthe Hilkens vanwege strafbaarstelling illegaliteit reeds vertrokken uit de fractie van de PvdA. Wij weten ook dat veel teleurgestelde PvdA-kiezers en steeds passiever wordende actieve PvdA-leden snakken naar dat geluid. Zij storen zich net als ons steeds meer aan de verrechtsing, verharding en verruwing binnen de politiek in het algemeen en de PvdA in het bijzonder.

Wij hebben geconstateerd en ervaren dat de partijtop er niet in geslaagd is om twee volksvertegenwoordigers met brede steun in de samenleving aan zich te binden. Daarmee distantieert de PvdA zich van hun eigen kiezers en heeft de partijtop wat uit te leggen. Tevens constateren wij dat de PvdA op het thema integratie in een spagaat zit. Enerzijds wil de partijtop de achterban die zij zijn kwijtgeraakt aan de flanken weer voor zich winnen. Anderzijds wil de partij nieuwe kiezers bij zich houden. In het beleid probeert de Minister en de partijtop krampachtig te laten zien dat zij ook streng zijn naar nieuwe Nederlanders, vluchtelingen, asielzoekers en moslims om mee te liften in de hype van bash-politiek. Terwijl juist sociaaldemocraten een eigen evenwichtig geluid moeten laten horen ten aanzien van dit soort thema's, ook al is dat geluid niet altijd even populair of wordt het niet altijd begrepen door iedereen.

Wat er nu gebeurt gaat naar onze mening niet alleen over de inhoud maar vooral over hoe er wordt omgegaan met democratie in de partij. De PvdA zegt een discussiepartij te zijn. Helaas kregen wij niet de ruimte om op een geloofwaardige manier te praten over meningsverschillen. De afgelopen 2 jaar hebben veel partijprominenten kritiek geuit op deze gang van zaken en een aantal zijn na decennia lidmaatschap zelfs vertrokken. We vinden dan ook dat dit niet door kan gaan. Het continu monddood maken van partijgenoten als het even niet meer lukt moet afgelopen zijn. We zijn realistisch genoeg om te begrijpen dat het voor ons met deze fractie en de partij voorbij is. Wij blijven in de Tweede Kamer om de strijd tegen verruwing, verharding en verrechtsing voort te zetten. De komende periode gaan wij de reacties die ons bereiken peilen om een nieuwe beweging te starten en een frisse wind door Nederland te laten waaien.

Tunahan Kuzu & Selçuk Öztürk